Eline Vere (1889) by Louis Couperus

Author:Louis Couperus [Couperus, Louis]
Format: epub
Published: 2010-03-21T21:55:22.575000+00:00

III

Vincent at die middag nog niet aan tafel. Betsy vertelde aan Otto van de brief uit Amerika; Vincent zou nu een betrekking krijgen, in New-York...

"En wanneer denkt hij te gaan?"

"Zodra hij beter is. Ik zal God danken, als hij weggaat."

Eline vermocht haar zelfbeheersing niet meer te bewaren.

"Reijer zegt, dat hij er in de eerste weken nog niet aan denken moet!" zei ze vinnig, met een woedende blik op Betsy. "Maar natuurlijk..."

"Wat natuurlijk?"

"Als je het niet voor je fatsoen liet, zou je hem, ziek als hij is, op straat zetten..."

"Als ik kon, dan ja, zou ik het zeker doen. En het is eens voor al: hij komt nooit meer bij me aan huis... Ik heb nooit iemand gezien, die zo indiscreet blijft hangen."

"Maar Betsy... als hij toch bijna stervende is!" riep Eline, trillend van woede.

"Ach gekheid!"

"Wat gekheid? Als je hem zag, zoals ik hem zie!" krijste zij.

"Ach toe, Eline, laten we niet kibbelen over Vincent. De hele jongen kan me niets schelen. Je maakt er een melodrama van. Stel je toch niet zo aan."

"Ja, 'stel je toch niet zo aan!' Daarmee word je altijd doodgeslagen als je het minste gevoel toont... Jij, je hebt geen hart, jij..."

"Eline!" sprak Otto zacht.

Gerard, de knecht, bracht de vleesschaal binnen. Er heerste een pijnlijke stilte.

"Je vergeet de jus, Gerard," zei Betsy kort. Gerard ging.

"Jij... jij zou een mens kunnen vertrappen, als hij je maar een voetbreed in de weg lag, als hij je maar zoveel hinderde in je plat egoïsme! Je denkt om niets dan om jezelve, en je begrijpt niet, dat niet iedereen zo laag is als jij en..."

"Eline!" sprak Otto nogmaals, terwijl Gerard voor de tweede maal binnentrad, met een sauskom.

"Ach wat! 'Eline! Eline!' Qu'est ce que me fait cet homme! Betsy ne veut pas le voir... mais je t'assure, que Vincent se meurt... II s'est endormi dans ma chambre, pâle comme un linge et essoufflé par la fatigue, que lui a causé cette stupide promenade, recommandée par Reijer... Et c'est pour cela, que je ne veux pas souffrir, qu'on l'accuse d'indiscrétion et de tout cela... S'il ne fût pas si malade, il ne resterait pas longtemps chez nous... j'en suis sûre...!"

Zij sprak driftig, met vlammende ogen, en de Franse woorden vielen van haar lippen, scherp en vlijmend als naalden, hoogmoedig en trots. Ook Betsy kookte van woede, terwijl Gerard verdween, maar zij antwoordde niet en hield zich in. Henk kon een zucht niet onderukken.

"Nily-lief," sprak Otto. "Ik draag Vincent geen kwaad hart toe, hoewel ik geen sympathie voor hem voel, maar ik zal toch ook blij zijn, als hij weg is."

"Zo... jij ook al...!" snauwde zij hem toe.

"Mag ik uitspreken?" vervolgde hij, haar ijskoude hand omknellend. "Ik zal het tenminste zijn, als zijn tegenwoordigheid en zijn ziekte in staat zijn je zo op te winden en uit jezelve te brengen, als op het ogenblik. Je weet niet meer wat je zegt, Nily, minstens niet op wat een toon je spreekt."

Zijn kalme woorden maakten haar razend.

"En jij... jij... jij met je eeuwige kalmte,

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.